Werken in het lab en meiden inspireren. Judith doet het.
2025 is uitgeroepen tot het Rotterdamse Jaar van de Vrouw. Daarom geeft Onze Haven de komende edities een uniek inkijkje in het (werk)leven van vrouwen die actief zijn in de Rotterdamse haven - van kraanmachinisten tot directieleden. Deze keer: Judith de Jong (27), Laboratory Technician bij ExxonMobil.
“Als ik mensen vertel wat ik voor werk doe, vinden ze dat vaak heel interessant. Gelukkig, want ik praat er graag over. ExxonMobil heeft in Rotterdam een raffinaderij, vier chemiefabrieken en een smeeroliemengfabriek. Op onze locatie in de Botlek analyseren mijn collega’s en ik alle grondstoffen en eindproducten, zoals ruwe olie en diesel. De verbaasde blikken als ik uitleg dat ik in de haven werk, brachten me in het begin weleens aan het twijfelen. Ondertussen lach ik erom en probeer ik juist meer vrouwen te interesseren voor deze sector. Ieder jaar met Girls Day laat ik middelbare scholieren mijn werk zien. Vaak komen ze met een bepaalde indruk binnen, maar in de loop van de dag zie je iets veranderen; van ‘dit ziet er niet uit’ en ‘het stinkt hier’ naar ‘dit zie ik mezelf wel doen, later’. Ik ben ook graag bij stagemarkten van hogescholen en de Wereldhavendagen. Als daar in mijn studietijd iemand had gestaan die zo enthousiast was als ik nu ben, had ik dat geweldig gevonden.”
Sinds ik hier werk, is mijn beeld van de haven alleen maar positiever geworden.
“Op het lab werken aardig wat vrouwen en ik vind het heel tof om te zien dat er ook steeds meer vrouwelijke leidinggevenden, engineers en planners komen. Dat neemt niet weg dat je in de haven alsnog je mannetje moet kunnen staan. Toen ik hier als 22-jarige blonde meid begon, werd ik echt weleens getest: ‘Is je mannelijke collega er niet?’ ‘Ik kan ook prima helpen’, zei ik dan. Maar uiteindelijk gaat iedereen hier respectvol met elkaar om. En als ik de operators vraag iets voor me te halen, staan ze binnen vijf minuten weer op de stoep. Zo werkt ‘t dan ook wel weer - al probeer ik daar geen misbruik van te maken, haha.”
“Ik heb altijd al interesse gehad in het havengebied - daar ontkom je niet aan als je geboren en getogen bent in Pernis, zoals ik. Mijn vader en broer zijn allebei procesoperator geweest. Dát wilde ik niet worden, maar ze vertelden ook over samples die ze naar het lab brachten, en hoe belangrijk die analyses zijn voor de fabrieken. Daar zag ik mezelf wel een rol in spelen. Toen ik vijf jaar geleden als stagiaire bij ExxonMobil terechtkwam, was ik gelijk op mijn plek. Je wordt heel erg betrokken bij hoe alles werkt, bij alle processen die hier plaatsvinden. En het is heel mooi om de samenwerking tussen de verschillende sectoren in de haven te zien. Sinds ik hier werk is mijn beeld van de haven en industrie alleen maar positiever geworden. En mijn vader? Die vindt het fantastisch dat ik deze kant op ben gegaan en andere vrouwen motiveer dat ook te doen. Ik weet zeker dat hij trots op me is.”
Tekst van Onze Haven.
Fotografie: Rick Arnold